سفر در پایان -A Journey in an End

سفر در پایان -A Journey in an End


فارسی English

سفر در پایان

ــــــــــــــ

مغلوب ترین  شعر جهان را برایت آورده ام

از فراز کوههای تنهایی خویش

سکوت ترکانده ام از بغض

برای درد مشترکت

و فریادم را به گلوله بسته اند

اکنون.

لورکا در من می خندد

و من قندیل شاخه ی سرمای مردادم.

اسید بی تفاوتی  هادر صورتم تاول بسته

و انتظار روز های خوب

با شاید ها همسایه اند.

در آرامگاه ابدی شعر

مجال سخن در من بریده است

و هنوز در اندوه و ندامت خویش

در سفرم

برای فراموشی غنچه ای

که نجات را طلب می کرد

از گزند چکمه های شوم زمان

و من امید رهایی را

با شلیک یک «نه ِ » قاطع

بر دیواره ی سینه اش

میخکوب کردم.

A Journey in an End

ــــــــــــــ

From above high mountains of my loneliness
Suppressing my silence because of hatred
Because of our joint pain
I have brought you
The most defeated poems of the world
And they shot my screams to death
Now
Lorca is laughing at me
And I’m like ice cressets on trees in mid-august
My face blistering of splash from acid-like incuriosity of the people
And, expecting good days
Resembles neighboring possibilities
In the poem’s final resting place
I have no opportunity to talk
I am still traveling in my grieve and remorse
To forget that bud asking to be rescued from being kicked by the “time” ominous boots
And I, with a definite NO shot her in the chest to stop her hopping for salvation
*******

پخش فایل صوتی

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s